- Zawarte w preparacie grzyby z rodzaju Trichoderma należą do najlepiej przebadanych mikroorganizmów wykorzystywanych w biologizacji rolnictwa. Wysoka skuteczność wynika z wielokierunkowego działania- w strefie korzeniowej, oraz nadziemnych częściach roślin
Tricho- Sad Mikrosynergia
Trichoderma
–
Dlaczego warto stosować preparaty zawierające czyste szczepy grzybów z rodzaju Trichoderma?
Zawarte w preparacie TRICHO-SAD grzyby z rodzaju Trichoderma należą do najlepiej przebadanych mikroorganizmów wykorzystywanych w biologizacji rolnictwa. Ich wysoka skuteczność wynika z wielokierunkowego mechanizmu działania — zarówno w ryzosferze (strefie korzeniowej), jak i na nadziemnych częściach roślin.
Preparat TRICHO-SAD (Trichoderma) łączy w sobie kilka specjalnie wyselekcjonowanych i niezwykle skutecznych szczepów grzybów: T. atrobrunneum, T. koningii, T. atroviride, T. asperellum, inne. Jednocześnie zapewniając bardzo wysoką koncentrację każdego z nich – min 5-9 x 109 jtk/ml.
Działanie Trichoderma nie ogranicza się wyłącznie do ochrony przed jednym typem zagrożeń. To kompleksowe wsparcie:
· zdrowy i rozbudowany system korzeniowy i części nadziemne roślin
· silna, aktywna biologicznie gleba,
· ograniczenie występowania chorób
· wsparcie ochrony liści i części nadziemnych,
· zwiększona odporność systemowa roślin,
· poprawa wigoru i dynamiki wzrostu.
Dzięki synergii tych mechanizmów TRICHO-SAD stanowi jedno z najważniejszych narzędzi w nowoczesnej, zrównoważonej technologii uprawy — działając zarówno w glebie, jak i na zielonych częściach roślin.
Stosowanie preparatów zawierających Trichoderma nie jest wyłącznie działaniem ochronnym. To element strategii biologizacji produkcji sadowniczej i warzywniczej, który:
· ogranicza presję patogenów glebowych,
· poprawia efektywność nawożenia,
· wzmacnia naturalne mechanizmy obronne roślin,
· wspiera odbudowę aktywności biologicznej gleby,
· stabilizuje plonowanie w warunkach stresowych.
Dzięki synergii wymienionych mechanizmów TRICHO-SAD stanowi jedno z kluczowych narzędzi nowoczesnej, zrównoważonej agrotechniki.
Mechanizm działania obejmuje:• konkurencję o przestrzeń i składniki pokarmowe,• wydzielanie metabolitów wtórnych o działaniu antybiotycznym,• produkcję enzymów litycznych (chitynazy, β-1,3-glukanazy, proteazy), które degradują ściany komórkowe patogenów,• bezpośrednie mykopasożytnictwo, polegające na oplataniu i penetracji strzępek Triochoderma do wewnątrz patogena.Efektem jest ograniczenie presji chorób oraz zmniejszenie strat w fazie wzrostu i rozwoju roślin.Trichoderma może kolonizować powierzchnię liści (epifitycznie), tworząc barierę biologiczną ograniczającą rozwój patogenów na powierzchni części zielonych.
1. Stymulacja wzrostu roślin (PGPR/PGPF effect)Trichoderma działa również jako mikroorganizm stymulujący wzrost roślin (Plant Growth-Promoting Fungi). zwiększa rozwój systemu korzeniowego (większa masa i długość korzeni), poprawia tworzenie nowych zawiązków owoców, zwiększa powierzchnię chłonną korzeni przez to odporność na suszę, Mechanizmy obejmują m.in.:produkcję substancji o działaniu regulatorów wzrostu (np. związków o aktywności auksynowej),poprawę dostępności fosforu i mikroelementów poprzez ich mobilizację,intensyfikację pobierania azotu i składników mineralnych.W konsekwencji rośliny efektywniej wykorzystują nawożenie mineralne i organiczne.
2. Indukowana odporność systemiczna (ISR)Kolonizacja korzeni przez Trichoderma może uruchamiać w roślinie mechanizmy indukowanej odporności systemicznej (ISR).Oznacza to, że roślina:• szybciej reaguje na infekcję patogenu,• aktywuje mechanizmy obronne przed pojawieniem się objawów choroby,• wykazuje zwiększoną tolerancję na stres biotyczny i abiotyczny.Zjawisko to wiąże się z aktywacją szlaków sygnałowych zależnych m.in. od kwasu jasmonowego i etylenu.
3. Poprawa zdrowotności i aktywności biologicznej glebyGrzyby te uczestniczą w obiegu węgla i azotu, przyczyniając się do odbudowy biologicznej żyzności gleby – szczególnie w stanowiskach intensywnie użytkowanych.
4. Zwiększenie tolerancji na stres abiotycznyBadania wskazują, że rośliny skolonizowane przez Trichoderma wykazują:• lepszą tolerancję na okresowe niedobory wody,• większą odporność na zasolenie,• szybszą regenerację po uszkodzeniach mechanicznych lub stresie temperaturowym.Wynika to m.in. z poprawy gospodarki wodnej roślin oraz zwiększenia efektywności fotosyntezy.Rośliny zasiedlone przez Trichoderma charakteryzują się:• wyższą intensywność fotosyntezy,• lepszą gospodarkę azotową,• zwiększoną zawartość chlorofilu,• większą biomasę części nadziemnej.W efekcie rośliny:rosną intensywniej,budują silniejszy aparat asymilacyjny,są bardziej odporne na stres biotyczny i abiotyczny (susza, wahania temperatury).Zawiera pożyteczny mikrobiom troficzny:Trichoderma sp.Zalecana dawka dla jednorazowego zastosowania : 1l/haZalecana ilość czystej wody: 400-1000 l/haZalecane opryskiwanie: drobnokroplisteStosować do 6 zabiegów w sezonie, W odstępach min. 7 dni od początku kwitnieniaPreparat można stosować do fertygacji, zalecana dawka: 1l/ha.
Konkurencja i mykopasożytnictwo wobec patogenów
Trichoderma wykazuje silne właściwości antagonistyczne wobec wielu patogenów glebowych, takich jak:
Verticillium, Fusarium, Phytophthora, Pythium, Rhizoctonia, Botrytis, Sclerotium, Ralstonia, Diplodia, Colletotrichum, Pythium spp.
Choroby sadownicze i warzywnicze
1. Parch jabłoni – Venturia inaequalis
Najgroźniejsza choroba jabłoni powodująca plamy na liściach i owocach.
2. Mączniak prawdziwy jabłoni – Podosphaera leucotricha
Biały nalot na liściach i pędach, zahamowanie wzrostu.
3. Brunatna zgnilizna drzew pestkowych – Monilinia laxa, Monilinia fructigena
Gnicie kwiatów i owoców wiśni, czereśni, śliw.
4. Antraknoza, n.p. truskawki, borówki – Colletotrichum spp.
Zamieranie owoców i nekrozy na rozłogach.
5. Szara pleśń – Botrytis cinerea
Atakuje truskawki, maliny, borówki – powoduje gnicie owoców.
6. Rdza gruszy – Gymnosporangium sabinae
Pomarańczowe plamy na liściach gruszy.
7. Drobna plamistość liści drzew pestkowych – Blumeriella jaapii
Przedwczesne opadanie liści wiśni.
8. Zaraza ziemniaka – Phytophthora infestans
Groźna dla ziemniaka i pomidora, szybko niszczy liście i bulwy.
9. Alternarioza pomidora i ziemniaka – Alternaria solani
Brunatne plamy z koncentrycznymi pierścieniami.
10. Mączniak prawdziwy ogórka – Podosphaera xanthii
Biały nalot na liściach dyniowatych.
11. Mączniak rzekomy ogórka – Pseudoperonospora cubensis
Żółte plamy i zamieranie liści.
12. Fuzarioza – Fusarium spp.
Więdnięcie roślin, zgnilizny korzeni i podstawy łodygi.
13. Rizoktonioza – Rhizoctonia solani
Zgorzel siewek i uszkodzenia systemu korzeniowego.
14. Zgnilizna twardzikowa – Sclerotinia sclerotiorum
Biały nalot i czarne sklerocja na łodygach.
15. Kiła kapusty – Plasmodiophora brassicae
Zgrubienia i deformacje korzeni roślin kapustnych.
19. Bakteryjna plamistość pomidora – Xanthomonas spp.
Drobne nekrotyczne plamy na liściach i owocach.
20. Czarna zgnilizna kapustnych – Xanthomonas campestris pv. campestris
Żółknięcie liści w kształcie litery „V”.
Mechanizm działania obejmuje:
· konkurencję o przestrzeń i składniki pokarmowe,
· wydzielanie metabolitów wtórnych o działaniu antybiotycznym,
· produkcję enzymów litycznych (chitynazy, β-1,3-glukanazy, proteazy), które degradują ściany komórkowe patogenów,
· bezpośrednie mykopasożytnictwo, polegające na oplataniu i penetracji strzępek Triochoderma do wewnątrz patogena.
Efektem jest ograniczenie presji chorób oraz zmniejszenie strat w fazie wzrostu i rozwoju roślin.
Trichoderma może kolonizować powierzchnię liści (epifitycznie), tworząc barierę biologiczną ograniczającą rozwój patogenów na powierzchni części zielonych.









